Ocena formalno-językowa pracy dyplomowej

przez

Oceniane są: poprawność stosowanego języka, interpunkcji i zgodność z regułami grama­tyki i ortografii języka polskiego. W tej dziedzinie nie może być żadnej taryfy ulgowej – w szczególności błędy ortograficzne i gramatyczne mogą dyskwalifikować pracę. Na autorze (autorce) spoczywa obowiązek dokonania korekty, co w dobie stosowania procesorów tekstu jest stosunkowo łatwe – stąd tak ostro przestrzegane jest to kryterium. Ważne jest także, by unikać takich błędów formalnych, jak umieszczanie opisu tabel czy rysunku na innej stronie niż tabela i rysunek, samotne pozostawianie na dole strony tytułu podrozdziału czy wreszcie tzw. “wdów i sierot” – ostatnich słów akapitu pozostawionych na prawie pustej stronie.

Ocenia się także, czy praca zawiera prawidłowo sporządzone spis treści, spis tabel, rysunków i tabel oraz załączników (np. oryginały materiałów czy obiektów opisywanych w pracy, instrukcje użyte w badaniach, schemat aparatury, wyniki surowe, wydruki analiz statystycznych itp). Często błędy formalne mogą znacząco obniżyć ocenę dobrej merytorycznie pracy magisterskiej.

Praca dyplomowa stanowi kulminacyjny etap studiów, zarówno na poziomie licencjackim, jak i magisterskim. Jest to forma egzaminu, który weryfikuje nie tylko wiedzę merytoryczną studenta, ale także jego umiejętności w zakresie analizy, syntezy oraz prezentacji zagadnień naukowych. Ocena pracy dyplomowej nie ogranicza się jednak wyłącznie do analizy treści merytorycznej. Równie istotna jest ocena formalno-językowa, która obejmuje szereg aspektów związanych z poprawnością językową, stylistyką, formatowaniem oraz strukturą pracy. W niniejszym artykule przyjrzymy się szczegółowo, jakie elementy są brane pod uwagę podczas oceny formalno-językowej pracy dyplomowej, oraz jakie znaczenie ma ona w procesie oceny końcowej.

Znaczenie oceny formalno-językowej

Ocena formalno-językowa pełni kluczową rolę w procesie oceniania pracy dyplomowej, ponieważ odzwierciedla zdolność studenta do precyzyjnego i klarownego wyrażania myśli oraz stosowania się do norm akademickich. Praca dyplomowa, jako dokument naukowy, musi spełniać określone standardy w zakresie języka, formy i struktury. Właściwe stosowanie języka, poprawność gramatyczna, odpowiednia stylistyka, a także konsekwencja w formatowaniu wpływają na ogólną ocenę pracy i jej odbiór przez recenzentów. Niedociągnięcia w tym zakresie mogą prowadzić do obniżenia oceny, nawet jeśli praca jest merytorycznie wartościowa.

Poprawność językowa i gramatyczna

Podstawowym elementem oceny formalno-językowej jest poprawność językowa i gramatyczna. W pracy dyplomowej nie powinno być miejsca na błędy ortograficzne, interpunkcyjne czy stylistyczne. Niezbędne jest stosowanie poprawnych form gramatycznych oraz odpowiedniej terminologii naukowej. W przypadku pracy pisanej w języku polskim, kluczowe jest także unikanie zapożyczeń i kalek językowych, które mogą zakłócać klarowność przekazu. Poprawność językowa obejmuje również dbałość o logiczny i spójny układ zdań, co ma istotny wpływ na czytelność pracy.

Styl i jasność przekazu

Styl pracy dyplomowej powinien być zgodny z charakterem pracy naukowej. Oznacza to, że należy unikać języka potocznego, subiektywnych ocen i nadmiernego emocjonalizmu. Preferowany jest styl formalny, precyzyjny, pozbawiony zbędnych ozdobników, a jednocześnie zrozumiały i klarowny. Praca powinna być napisana w sposób logiczny, z zachowaniem odpowiedniego ciągu przyczynowo-skutkowego, co pozwala czytelnikowi śledzić tok myślenia autora i zrozumieć prezentowane argumenty. Ważne jest także, aby tekst był spójny, a każda jego część harmonijnie łączyła się z pozostałymi.

Struktura pracy

Kolejnym istotnym elementem oceny formalno-językowej jest struktura pracy dyplomowej. Praca musi być podzielona na odpowiednie rozdziały i podrozdziały, które powinny być logicznie uporządkowane i wzajemnie powiązane. Wprowadzenie powinno zawierać cel pracy, hipotezy badawcze oraz zarys metodologii. Rozdziały merytoryczne powinny być poświęcone analizie problemu badawczego, przedstawieniu wyników badań oraz ich interpretacji. Zakończenie powinno zawierać podsumowanie pracy oraz wnioski wynikające z przeprowadzonych badań. Wszystkie te elementy muszą być jasno i wyraźnie wyodrębnione, a ich układ powinien odpowiadać logice wywodu naukowego.

Formatowanie i zgodność z wytycznymi

Formatowanie pracy dyplomowej jest równie ważnym aspektem oceny formalno-językowej. Praca musi być zgodna z wytycznymi uczelni dotyczącymi formatowania tekstu, marginesów, czcionki, interlinii oraz sposobu numerowania stron. Ważne jest także właściwe oznaczanie tabel, wykresów, rysunków oraz stosowanie odpowiednich przypisów i cytatów zgodnie z przyjętymi standardami. Niezgodność z wytycznymi może wpłynąć na obniżenie oceny pracy, ponieważ świadczy o braku staranności i nieprzestrzeganiu zasad akademickich.

Bibliografia i cytowanie źródeł

Elementem oceny formalno-językowej jest również sposób, w jaki autor cytuje źródła i tworzy bibliografię. Praca dyplomowa powinna zawierać pełną i poprawnie sformatowaną listę bibliograficzną, która obejmuje wszystkie źródła wykorzystane w pracy. Cytowanie powinno być zgodne z normami przyjętymi przez uczelnię, co oznacza, że należy stosować odpowiednie style cytowania, takie jak APA, MLA, Chicago lub inne, zależnie od wymagań. Ważne jest także, aby cytowania były precyzyjne, a wszelkie odniesienia do literatury były poprawne i zgodne z rzeczywistym stanem faktycznym.

Konsekwencje niedociągnięć formalno-językowych

Niedociągnięcia w zakresie formalno-językowym mogą mieć istotny wpływ na ostateczną ocenę pracy dyplomowej. Błędy językowe, brak logiki w wywodzie, niespójność struktury czy niezgodność z wytycznymi formatowania mogą prowadzić do obniżenia oceny, a w skrajnych przypadkach nawet do konieczności wprowadzenia poprawek. Praca, która jest merytorycznie wartościowa, ale zaniedbana pod względem formalnym, może zostać odebrana jako mniej profesjonalna i niewystarczająco dopracowana. Dlatego też studenci powinni poświęcić odpowiednio dużo czasu na redakcję pracy, sprawdzenie jej pod kątem językowym oraz dostosowanie do wymogów formalnych.

Znaczenie korekty i redakcji pracy

W celu uniknięcia błędów formalno-językowych, zaleca się przeprowadzenie dokładnej korekty i redakcji pracy przed jej złożeniem. Może to obejmować zarówno samodzielne sprawdzenie pracy, jak i skorzystanie z pomocy profesjonalnego korektora lub konsultacje z promotorem. Korekta pozwala wychwycić błędy, które mogły zostać przeoczone podczas pisania, a także poprawić stylistykę i logikę wywodu. Redakcja z kolei może pomóc w lepszym sformułowaniu myśli, uporządkowaniu treści oraz dopracowaniu struktury pracy. Warto także pamiętać o korzystaniu z narzędzi do sprawdzania pisowni oraz gramatyki, które mogą wspomóc proces redakcji.

Ocena formalno-językowa pracy dyplomowej jest nieodłącznym elementem procesu oceniania i ma istotny wpływ na ostateczną ocenę pracy. Obejmuje ona szereg aspektów, takich jak poprawność językowa, styl, struktura, formatowanie oraz zgodność z wytycznymi uczelni. Staranność w zakresie redakcji i korekty pracy jest kluczowa, ponieważ pozwala uniknąć błędów, które mogą obniżyć ocenę. Dlatego też studenci powinni zwracać szczególną uwagę na te elementy i poświęcić odpowiednio dużo czasu na dopracowanie swojej pracy, aby była ona nie tylko merytorycznie wartościowa, ale także poprawna i zgodna z normami akademickimi.

5/5 - (2 votes)

Charakter pracy promocyjnej (dyplomowej, magisterskiej)

przez

Praca dyplomowa (licencjacka) może mieć charakter:

  • analizy wybranego obszaru działalności gospodarczej (produkcyjnej, usługowej itp.,)
  • biznes planu,
  • raportu z badań (na przykład ankietowych),
  • projektu – odnośnie praktycznego rozwiązania problemu działania przedsiębiorstw, instytucji itp.

Praca magisterska może mieć charakter:

  • systematyzujący – w zakresie poglądów odnośnie danego obszaru wiedzy lub działania podmiotów gospodarczych i instytucji,
  • badawczy – wykrywając nowe zależności, nowe aspekty zjawisk ekonomicznych, prawnych, socjologicznych itd.,
  • projektu – odnośnie proponowania nowych rozwiązań praktycznych.

Charakter pracy promocyjnej, takiej jak praca dyplomowa czy magisterska, to połączenie naukowej precyzji, samodzielnego myślenia i umiejętności wykorzystania zdobytej wiedzy w praktyce. Tego typu praca ma za zadanie nie tylko podsumować wiedzę zdobytą przez studenta w trakcie studiów, ale również wykazać jego zdolność do analizy, syntezy oraz rozwiązywania problemów w wybranej dziedzinie. Ważne jest, aby praca promocyjna prezentowała wysokie standardy akademickie, była zgodna z wymogami formalnymi uczelni oraz wnosiła pewną wartość do danej dyscypliny.

Jednym z kluczowych elementów charakteru pracy promocyjnej jest oryginalność. Niezależnie od tego, czy praca ma charakter teoretyczny, czy empiryczny, student powinien zaprezentować własny wkład w badany temat. Oryginalność może przejawiać się na różne sposoby – poprzez nowatorskie podejście do analizy literatury, zaproponowanie nowych interpretacji znanych zjawisk lub przeprowadzenie badań, które rzucają nowe światło na określone problemy. Ważne jest jednak, aby autor unikał plagiatu i wykorzystywał odpowiednie źródła w sposób rzetelny.

W pracach magisterskich, szczególnie tych empirycznych, dużą wagę przywiązuje się do metodyczności i precyzji badań. Praca promocyjna musi opierać się na solidnych podstawach metodologicznych – autor powinien jasno określić, jakie metody badawcze zastosował i dlaczego są one adekwatne do postawionych pytań badawczych. Obejmuje to nie tylko wybór technik badawczych (np. wywiadów, ankiet, eksperymentów), ale również precyzyjne opisanie próby badawczej, warunków badania i narzędzi analizy. Rzetelność metodologiczna jest kluczowa, aby wyniki pracy były uznane za wiarygodne i naukowo wartościowe.

Kolejnym ważnym aspektem charakteru pracy promocyjnej jest struktura i organizacja. Praca powinna mieć wyraźnie zarysowany układ – od wstępu, przez część teoretyczną, metodologiczną, aż po wyniki, dyskusję i wnioski. Każda z tych części powinna być ze sobą logicznie powiązana, a praca musi być spójna pod względem argumentacji. Struktura ta nie jest przypadkowa – ma ona pomóc autorowi w przeprowadzeniu czytelnika przez cały proces badawczy i dowieść, że wnioski płynące z pracy są logicznie uzasadnione i poparte danymi.

Wartość naukowa pracy promocyjnej również odgrywa istotną rolę. Choć praca magisterska często nie wnosi rewolucyjnych zmian do danej dziedziny, powinna jednak w sposób wyraźny poszerzać wiedzę autora i czytelników na określony temat. Może to być poprzez krytyczną analizę literatury, przeprowadzenie nowych badań, które potwierdzają lub obalają istniejące teorie, bądź zaproponowanie nowych wniosków lub rekomendacji dla praktyki. Praca powinna opierać się na solidnej bazie teoretycznej, ale jednocześnie przyczyniać się do rozwoju wiedzy lub praktyki w wybranej dziedzinie.

Niezwykle ważnym elementem pracy promocyjnej jest również umiejętność analizy i krytycznego myślenia. Autor nie powinien jedynie przedstawiać dostępnych informacji, ale także je analizować, zestawiać różne podejścia teoretyczne, interpretować wyniki badań i wyciągać wnioski. Krytyczne myślenie oznacza umiejętność oceny wartości danych źródeł, zrozumienie, jakie są mocne i słabe strony istniejących badań, a także formułowanie własnych wniosków w oparciu o rzetelną analizę.

Na koniec, praca promocyjna powinna być napisana zgodnie z wysokimi standardami językowymi i formalnymi. Wymaga to poprawności stylistycznej, unikania kolokwializmów, a także jasnego i zwięzłego przedstawiania myśli. Ważna jest także zgodność z wymogami dotyczącymi formatowania pracy, przypisów, bibliografii i załączników. Każda uczelnia ma swoje szczegółowe wytyczne, co do tych kwestii, a ich przestrzeganie wpływa na ocenę formalną pracy.

Charakter pracy promocyjnej opiera się na kilku kluczowych elementach: oryginalności, rzetelności metodologicznej, logicznej strukturze, wartości naukowej oraz umiejętności krytycznego myślenia. Jest to dokument, który ma na celu dowieść, że student nie tylko posiadł wiedzę w swojej dziedzinie, ale również potrafi ją twórczo i samodzielnie wykorzystać, przyczyniając się do rozwoju nauki lub praktyki.

5/5 - (3 votes)

Forma pracy dyplomowej/magisterskiej

przez
  1. Strona tytułowa – w załączeniu. Tytuł pracy dużymi (drukowanymi) literami wypośrodkowany. Strony tytułowej nie numerujemy, ale uwzględniamy ją przy numeracji dalszych stron.
  2. Kolejność stron pracy:
    1. Spis treści;
    2. Wstęp;
    3. Część podstawowa pracy podzielona na rozdziały. Każdy rozdział rozpoczynamy od nowej strony, natomiast wewnątrz rozdziałów nie zostawiamy pustych miejsc (nie dopisanych do końca stron);
    4. Podsumowanie (zakończenie, wnioski) – rozpoczynamy na nowej stronie;
    5. Bibliografia (rozpoczynamy na nowej stronie) w następującej kolejności:
      • Pozycje książkowe;
      • Artykuły z czasopism;
      • Akty prawne (jeżeli były wykorzystywane);
      • Inne źródła (np.: materiały statystyczne, raporty, sprawozdania, adresy internetowe itp.).
    6. Spis tabel, spis wykresów, spis rysunków, spis załączników –spis tabel rozpoczynamy na nowej stronie, pozostałe piszemy w sposób ciągły;
    7. Załączniki;
    8. Oświadczenie, że praca została napisana samodzielnie – wzór w załączeniu.
  3. Zasady normalizacji tekstu:
    • Tekst podstawowy: Czcionka Times New Roman, Standardowy 12 pt., odstępy między wierszami 1,5.
    • Słowo Rozdział I (II, III) oraz TYTUŁ ROZDZIAŁU piszemy czcionką pogrubioną 18 pt., wyśrodkując je (bez podkreśleń).
    • Tytuły podrozdziałów piszemy czcionką 15pt. i numerujemy je kolejno (np.: 1, 2, …). Tytuły punktów
      i ewentualnie podpunktów piszemy czcionką 13pt. i numerujemy je (np.: 1.1., 1.2., 1.3., … ewentualnie 1.1.1., 1.1.2., …). W obu przypadkach nie stosujemy podkreśleń.
    • W zależności od potrzeb w tekście podstawowym stosować można podkreślenia, pogrubienia, kursywę – celu podkreślenia znaczenia określonych pojęć, klasyfikacji itp.
    • Tytuł tabel, rysunków, wykresów, piszemy tekstem pogrubionym 13 pt. – obowiązuje ich numeracja ciągła dla całej pracy. Pod tabelą, rysunkiem, wykresem umieszczamy źródło (czcionka 11 pt.).
    • Przypisy i odnośniki umieszczamy na dole każdej strony – obowiązuje numeracja ciągła dla całej pracy.
    • Marginesy: lewy 3 cm, prawy 2 cm, górny 2,5 cm, dolny 2,5 cm.
    • Numeracja stron w prawym dolnym rogu.
  4. Przypisy: Zarówno dosłowne cytowanie, jak też powoływanie się na cudze myśli własnymi słowami musi być udokumentowane – w przeciwnym przypadku mamy do czynienia z plagiatem. Nie można dosłownie przepisywać całych partii cytowanych publikacji, należy pisać własnymi słowami starając się korzystać z kilku pozycji traktujących o tym samym problemie. W przypadku powołania się po raz pierwszy na określoną publikację w odnośniku podajemy pełny jej opis bibliograficzny wraz z numerem strony, przy kolejnych powołaniach się na ta publikację obowiązuje forma skrócona.
  5. UWAGA!!!!!

Prace magisterskie/licencjackie/inżynierskie należy składać w dziekanacie 4 tygodnie przed wyznaczonym terminem obrony. Pracy nie należy oprawiać, kartki z pracą należy przedziurkować i przewiązać sznurkiem naturalnym (do pobrania w dziekanacie), spakować w teczkę. Praca musi być podpisana przez promotora na stronie tytułowej oraz drukowana dwustronnie: 2 strony na arkusz (plik/drukuj/2 strony na arkusz) Składamy również:

  • indeks
  • Oświadczenie o samodzielności pisania pracy (należy dołączyć jako ostatnia strona w pracy + jedno luzem )
  • zdjęcia 5 szt. podpisane na odwrocie imię, nazwisko i numer albumu (format 4,5 x 6,5 cm)
  • płytę z wersją pracy w formacie Word i w Pdf opisaną imieniem, nazwiskiem, numerem albumu i tytułem pracy oraz umieszczoną w papierowej kopercie
  • kartę obiegową
  • legitymację podpisaną przez studenta
  • zaświadczenie o odbytych praktykach
5/5 - (2 votes)

Numeracja rozdziałów, punktów i podpunktów, rozmieszczenie ich tytułów

przez

W numeracji poszczególnych składników prac magisterskich i licencjackich używane są liczby arabskie. Rozdziały zaczynają się od nowej strony. Numery rozdziałów (Rozdział 1, Rozdział 2, itd.) są nad ich tytułami, jedne i drugie są wyśrodkowane.

Podrozdziały można wprowadzać wtedy, gdy w danym rozdziale będą co najmniej dwa podrozdziały, podobnie jest z punktami jako mniejszymi jednostkami w podrozdziale.

Podrozdziały mają numerację w postaci dwu cyfr przedzielonych kropką (np. 1.1; 1.2; 2.1; 2.2 itd.). Pierwsza liczba wskazuje rozdział, druga wskazuje numer porządkowy podrozdziału.

Punkty mają numerację w postaci trzech cyfr przedzielonych kropkami (np. 1.1.1; 1.1.2; 1.2.1; 1.2.2, itd.) Pierwsza liczba wskazuje rozdział, druga wskazuje numer porządkowy podrozdziału, trzecia numer porządkowy punktu.

Po numerach rozdziałów, podrozdziałów i punktów nie stawiamy kropki, podobnie jak po ich tytułach. Tytuł danego podrozdziału i punktu zamieszczamy w tej samej linijce co jego numer.

Oznaczenia podrozdziałów i punktów (tzn. ich numery i tytuły) są wyśrodkowane.

Numeracja rozdziałów, punktów i podpunktów w pracy dyplomowej powinna być przejrzysta i zgodna z przyjętymi standardami akademickimi. Najczęściej stosuje się system dziesiętny, w którym numeracja składa się z cyfr oddzielonych kropkami. Każdy główny rozdział oznacza się liczbą całkowitą, a podrozdziały rozwijają tę numerację poprzez dodanie kolejnej cyfry po kropce. Przykładowo, pierwszy rozdział może nosić oznaczenie „1”, a jego pierwsze podrozdziały odpowiednio „1.1”, „1.2” itd. Jeśli konieczne jest dalsze podzielenie treści, stosuje się kolejne poziomy numeracji, na przykład „1.2.1” lub „1.2.2”.

Tytuły rozdziałów powinny być wyróżnione w tekście poprzez większą czcionkę lub pogrubienie, w zależności od wytycznych redakcyjnych danej uczelni. Zazwyczaj są one wyrównane do lewego marginesu lub wyśrodkowane. Podrozdziały zapisuje się mniejszą czcionką niż tytuły rozdziałów, ale również w sposób czytelny i zgodny z formatowaniem. W większości przypadków nie stosuje się kropki na końcu tytułu.

Ważnym elementem organizacji treści jest także zachowanie konsekwencji w stosowaniu numeracji i formatowania. Jeśli w jednym miejscu pracy podrozdziały oznaczono trzypoziomowym systemem numeracyjnym, należy go stosować konsekwentnie w całym tekście. Warto także pamiętać o odpowiednim rozmieszczeniu tytułów na stronie – tytuły rozdziałów powinny zaczynać się od nowej strony, natomiast podrozdziały mogą być kontynuowane na tej samej stronie, o ile pozwala na to układ tekstu.

Podział treści na numerowane części nie tylko poprawia czytelność dokumentu, ale także ułatwia nawigację, zwłaszcza podczas korzystania ze spisu treści. Dzięki temu czytelnik może szybko odnaleźć interesujący go fragment i zapoznać się z jego treścią. Układ ten pozwala również na lepszą strukturę logiczną pracy, co ma kluczowe znaczenie przy pisaniu tekstu akademickiego.

5/5 - (2 votes)

Wymogi redakcyjne przy pisaniu pracy magisterskiej

przez
  1. Praca dostarczana do Dziekanatu ma formę wydruku oprawionego w miękką oprawę z przezroczystą przednią częścią okładki umożliwiającą odczytanie strony tytułowej (sposób zszycia uniemożliwiający wymianę kart).
  2. Kartki w pracy dostarczanej do Dziekanatu z przeznaczeniem do archiwum powinny być zapisane dwustronnie w formacie A4. W egzemplarzach przeznaczonych dla promotora i recenzenta obowiązuje druk jednostronny.
  3. Praca powinna być napisana w edytorze tekstu czcionką Times New Roman o rozmiarze „12”, przypisy ,,10”. Do całego tekstu pracy stosuje się justowanie (wyrównanie tekstu do obu marginesów).
  4. Rozłożenie tekstu na stronie powinno uwzględniać:
  • odpowiednie marginesy: górny, dolny i zewnętrzny po 2,5 cm (wewnętrzny 3,5 cm),
  • odstępy między wierszami – 1,5,
  • akapity dla wyróżnienia nowych sekwencji poruszanych w tekście (wcięcie akapitu 1,25).
  1. Każdy nowy rozdział pracy (i inna część pracy równa rozdziałowi, np. wstęp i zakończenie) powinien rozpoczynać się od nowej strony.
  2. Do numeracji i tytułów rozdziałów stosuje się czcionkę pogrubioną 14 pkt, do numeracji oraz tytułów podrozdziałów czcionkę pogrubioną 13 pkt. Nie należy stawiać kropek na końcu tytułów rozdziałów i podrozdziałów.
  3. Wszystkie strony są ponumerowane (numeracja stron w stopce wyrównana do prawej, czcionka o rozmiarze 12 pkt., nie umieszcza się numeru na pierwszej stronie – stronie tytułowej i drugiej – strona z oświadczeniami promotora i autora pracy – dotyczy wyłącznie egzemplarza do archiwum).
  4. Do tytułów tabel, wzorów, rysunków, schematów, itp. stosuje się czcionkę Times New Roman 12 pkt. pogrubiony, numerowanie automatyczne przez całą pracę; bez kropek po tytułach.
  5. Cudzysłów stosuje się głównie przy:
  • dosłownym cytowaniu tekstu,
  • pisaniu nazw czasopism.
  1. Tytuły cytowanych publikacji (książek, aktów prawnych i in.) oraz terminów obcojęzycznych należy pisać kursywą.
  2. W pracy powinny być stosowane formy bezosobowe wypowiedzi (np. przedstawiono), tryb bierny (został przedstawiony) oraz wypowiedzi w 3. osobie liczby pojedynczej i mnogiej (bank stosuje, klienci wybierają), nie należy stosować formy 1. osoby liczby pojedynczej lub mnogiej (formy wynikającej z utożsamiania się dyplomanta z analizowanym przedmiotem).
  3. Wyliczenia krótkie kończy się przecinkami i na końcu kropką, wyliczenia dłuższe w formie zdań średnikami albo kropkami i kończy kropką. Stosuje się jednolitą zasadę punktowania i numerowania.
  4. W przypadku, gdy na końcu wiersza znajdzie się spójnik lub przyimek (np. i, w, itd.), należy go przenieść do następnego wiersza.
  5. Praca dyplomowa musi być napisana poprawnym językiem, bez błędów stylistycznych, frazeologicznych, ortograficznych czy interpunkcyjnych.
5/5 - (2 votes)