piszacamama

Ilustracje w pracach dyplomowych

przez

Ilustracje w pracach dyplomowych pełnią istotną rolę, zarówno w kontekście uzupełniania treści merytorycznej, jak i w poprawianiu przejrzystości oraz zrozumienia prezentowanych danych. W pracach naukowych, takich jak prace licencjackie, magisterskie czy doktorskie, ilustracje mogą obejmować różnorodne formy graficzne, w tym wykresy, diagramy, tabele, schematy, zdjęcia oraz inne formy wizualizacji danych. Ich odpowiednie użycie może znacząco wzbogacić pracę, uczynić ją bardziej zrozumiałą i atrakcyjną dla czytelnika, ale wymaga to również przestrzegania pewnych zasad oraz standardów akademickich.

Rola ilustracji w pracy dyplomowej

Ilustracje służą przede wszystkim jako narzędzie ułatwiające prezentację i analizę złożonych informacji. Dzięki nim możliwe jest syntetyczne przedstawienie danych, które w formie tekstowej mogłyby być trudne do zrozumienia lub zbyt rozbudowane. Na przykład, wyniki badań ilościowych często najlepiej prezentują się w postaci wykresów lub tabel, które pozwalają na szybkie zrozumienie zależności między zmiennymi oraz trendów. Z kolei schematy i diagramy mogą służyć do przedstawienia struktury teoretycznej, procesu badawczego, czy też zależności przyczynowo-skutkowych, co ułatwia czytelnikowi zrozumienie przebiegu myślenia autora pracy.

Ilustracje mogą również służyć do wizualizacji rzeczywistych obiektów lub zjawisk, które były przedmiotem badań. W przypadku prac z zakresu nauk przyrodniczych czy technicznych, zdjęcia lub rysunki mogą dokumentować etapy eksperymentu, stan próbek lub wyniki pomiarów. W ten sposób ilustracje stają się nieodłącznym elementem dokumentacji badawczej, podkreślając autentyczność i rzetelność przeprowadzonych badań.

Zasady użycia ilustracji

Aby ilustracje w pracy dyplomowej spełniały swoje funkcje, muszą być odpowiednio przygotowane i wkomponowane w tekst. Istnieje kilka podstawowych zasad, które należy przestrzegać podczas ich stosowania.

Po pierwsze, każda ilustracja powinna być jednoznacznie powiązana z treścią pracy. Oznacza to, że musi być bezpośrednio odniesiona do omawianego zagadnienia i stanowić jego uzupełnienie. Ważne jest, aby w tekście znaleźć miejsce, w którym ilustracja jest wprowadzona, a następnie omówiona. Autor powinien wyjaśnić, co przedstawia ilustracja, jak została przygotowana oraz jakie wnioski można z niej wyciągnąć. Ilustracja powinna więc być zintegrowana z tekstem, a nie traktowana jako element dekoracyjny czy dodatek.

Po drugie, każda ilustracja musi być opatrzona odpowiednim tytułem oraz numerem. Tytuł powinien być krótki, ale precyzyjny, tak aby od razu było jasne, co przedstawia ilustracja. Numerowanie ilustracji pozwala na ich łatwe odwoływanie się w tekście i utrzymanie porządku w pracy. Standardem jest numerowanie ilustracji osobno dla każdego rodzaju (np. „Rysunek 1”, „Tabela 1”), chociaż w niektórych przypadkach możliwe jest także łączone numerowanie wszystkich ilustracji w pracy.

Po trzecie, ważne jest, aby ilustracje były czytelne i odpowiednio sformatowane. To oznacza, że wykresy i tabele muszą być czytelne, a wszelkie napisy, osie, legendy i podpisy muszą być wyraźne i dobrze widoczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na to, aby ilustracje były dostosowane do formatu pracy, co obejmuje właściwą rozdzielczość zdjęć oraz wielkość i proporcje wykresów. W przypadku tabel warto unikać ich przepełnienia, czyli zamieszczania zbyt dużej ilości informacji, które mogłyby obniżyć ich czytelność.

Po czwarte, każda ilustracja musi być poprawnie cytowana, jeśli nie została stworzona samodzielnie przez autora pracy. W przypadku wykorzystywania wykresów, tabel czy zdjęć pochodzących z innych źródeł, konieczne jest podanie pełnego odniesienia do źródła, zgodnie z przyjętym stylem cytowania. Brak odpowiedniego cytowania może być traktowany jako plagiat, co jest poważnym naruszeniem zasad akademickich.

Umiejscowienie ilustracji w pracy

Ilustracje powinny być umieszczone w pracy w miejscach, które są najbardziej logiczne z punktu widzenia narracji tekstu. Zwykle są one umieszczane bezpośrednio po pierwszym odniesieniu do nich w tekście, tak aby czytelnik mógł od razu zapoznać się z obrazem, który odnosi się do omawianego zagadnienia. Ilustracje mogą być również umieszczane na końcu rozdziałów lub w aneksach, jeśli są one zbyt duże lub liczebnie mogłyby zakłócić płynność tekstu głównego. Niezależnie od miejsca umieszczenia, ilustracje muszą być łatwe do odnalezienia i dobrze zintegrowane z narracją pracy.

Wykorzystanie nowoczesnych narzędzi graficznych

Współczesne technologie oferują szeroki wachlarz narzędzi graficznych, które mogą być wykorzystane do tworzenia ilustracji w pracach dyplomowych. Programy do analizy danych, takie jak Excel, SPSS czy R, umożliwiają tworzenie zaawansowanych wykresów i tabel, które są nie tylko funkcjonalne, ale również estetyczne. Oprogramowanie graficzne, takie jak Adobe Illustrator czy Inkscape, może być używane do tworzenia profesjonalnych diagramów, schematów czy rysunków technicznych. Warto wykorzystać te narzędzia, aby zapewnić wysoką jakość graficzną ilustracji, co dodatkowo podniesie poziom pracy.

Przykład zaleceń jednej z polskich uczelni dotyczących ilustracji

Ilustracjami w pracy mogą być reprodukcje:

  • dzieł z zakresu sztuk plastycznych (ilustracji artystycznych), opracowanych specjalnie dla danej książki lub dzieła,
  • fotografii artystycznych,
  • fotografii dokumentacyjnych,
  • rysunków technicznych, wykresów, diagramów, schematów,
  • map i planów.

AUTORSTWO – nazwy autorów map, planów i  diagramów należy podawać na stronie redakcyjnej, w obrębie podpisów albo w wykazie ilustracji. Nazwy autorów fotografii dokumentacyjnych i rysunków można podawać w wykazie ilustracji.

UMIEJSCOWIENIE – najbliżej miejsca, do którego się odnoszą.

NUMERACJA – powinna być ciągła w obrębie dzieła lub większej jego części (np. tomu). W przypadku występowania w dziele kilku rodzajów ilustracji (np. rysunków w tekście i fotografii na wklejkach) każdy rodzaj powinien mieć numerację własną. Ilustracje należy numerować cyframi arabskimi.

PODPISY – wszystkie ilustracje powinny być opatrzone podpisami z wyjątkiem przypadków, gdy podpisy stanowiłyby powtórzenie długich opisów zawartych w tekście.

Podsumowanie

Ilustracje w pracy dyplomowej odgrywają kluczową rolę w prezentacji danych, wspomagając ich analizę i interpretację. Aby spełniały swoją funkcję, muszą być odpowiednio dobrane, czytelne, dobrze sformatowane i poprawnie zintegrowane z treścią pracy. Przestrzeganie zasad dotyczących ich przygotowania, umiejscowienia oraz cytowania jest niezbędne, aby praca była nie tylko merytorycznie wartościowa, ale także spełniała wysokie standardy akademickie. Dobór i sposób prezentacji ilustracji często decyduje o tym, jak praca zostanie odebrana przez czytelnika, dlatego warto poświęcić temu aspektowi odpowiednio dużo uwagi.

5/5 - (6 votes)

Zabłyśnij kreatywnością

przez

Otóż, warto zadać sobie pytanie od czego zależy zakończona powodzeniem obrona naszej pracy magisterskiej? Najważniejszym jej elementem jest temat przewodni. A gdzie szukać weny do jego wymyślenia? Ażeby nasza praca magisterska zagwarantowała nam powodzenie na jej obronie, należy skoncentrować się na jej temacie. A jego wybór jest to niezwykle ważna rzecz. Zwłaszcza musi on być jak najbardziej niepowtarzalny.

Niewątpliwie taka reguła zwiększa nasze szanse na zainteresowanie komisji. Mało tego można tak zabłysnąć twórczą inwencją. Oczywiście członkowie komisji lubią, gdy studenci wykazują własną inicjatywę twórczą oraz piszą nowatorskie prace mgr. A po drugie tematy prac muszą być jak najbardziej treściwe. Im krócej, tym liczniejsza szansa na to, że pisząc pracę nie stracimy wątku przewodniego.

Oprócz tego zasada trzecia – takie tematy powinny być chociaż nieco powiązane z naszymi zainteresowaniami. Toteż o wiele prościej będzie się nam je pisało. Poza tym łatwiej również znajdziemy materiały źródłowe, na których będziemy się posiłkować pisząc naszą pracę. Niewątpliwie o wiele prościej będzie nam także przygotować się do egzaminu dyplomowego. Ogólnie najlepsze tematy prac drugiego stopnia to takie, jakie nie powodują problemów w ich opracowaniu, natomiast zarazem są niepowtarzalne oraz ciekawe i świadczą o naszym przejęciu.

Zabłyśnięcie kreatywnością w pracy dyplomowej to umiejętność wyjścia poza utarte schematy, odkrywania nowych perspektyw i przedstawiania swoich badań w sposób oryginalny i inspirujący. Praca dyplomowa nie musi być tylko formalnym zbiorem faktów i wyników badań – może także być świadectwem twórczego myślenia i zdolności do poszukiwania innowacyjnych rozwiązań. Jak więc zabłysnąć kreatywnością? Przede wszystkim warto:

  1. Zaprojektować temat w sposób nietypowy. Zamiast koncentrować się na utartych, powszechnych zagadnieniach, poszukaj w swojej dziedzinie niszy, która może być nieodkryta lub pomijana przez innych badaczy. Możesz spróbować połączyć różne dziedziny – na przykład zarządzanie i psychologię, albo technologię i sztukę. Nowatorskie podejście do tematu może przyciągnąć uwagę i wyróżnić pracę spośród innych.
  2. Użyć nietypowych metod badawczych. Jeśli w tradycyjnej pracy dyplomowej zazwyczaj stosuje się analizę danych liczbowych, badania ankietowe czy wywiady, to pomyśl o dodaniu bardziej kreatywnych technik – na przykład badania etnograficznego, tworzenia interaktywnych aplikacji, czy zastosowania sztucznej inteligencji w analizie danych. Takie podejście może nadać pracy wyjątkowy charakter.
  3. Wizualizacje z duszą. Choć tradycyjnie tabelki i wykresy służą jako narzędzia do przedstawiania danych, warto je wzbogacić o elementy, które będą nie tylko funkcjonalne, ale również estetyczne. Możesz wykorzystać infografiki, animacje lub interaktywne wykresy, które sprawią, że Twoja praca stanie się bardziej angażująca. Dobrze zaprojektowane wizualizacje mogą przekazać więcej niż długa analiza tekstowa, a także będą atrakcyjne dla przyszłych czytelników.
  4. Nieszablonowa struktura. Chociaż większość prac dyplomowych ma tradycyjny układ wprowadzenia, przeglądu literatury, metodologii, wyników i wniosków, spróbuj nadać pracy bardziej oryginalną formę. Może zacznij ją od „przyszłości” – opisując, jak może wyglądać rozwiązanie badanego problemu w 2050 roku, a potem cofnij się do teraźniejszości, pokazując drogę, która prowadzi do tego rozwiązania. Możesz także poeksperymentować z formą literacką – zamiast standardowego wstępu, spróbuj wprowadzenia w postaci krótkiej opowieści, scenki, która wprowadzi w temat pracy.
  5. Interaktywne elementy w pracy. Coraz częściej uczelnie pozwalają na prezentowanie pracy dyplomowej w formie multimedialnej. Możesz połączyć tekst z nagraniami wideo, podcastami lub materiałami audio, które będą stanowiły dodatek do pracy. Tego typu rozwiązanie sprawi, że Twoja praca będzie nie tylko bardziej interaktywna, ale także umożliwi głębsze zrozumienie badanego tematu.
  6. Pytanie „co by było, gdyby”. Okaż się kreatywny, wyciągając wnioski, które mogą wykraczać poza standardowe ramy analizowanego problemu. Pytanie „co by było, gdyby” może otworzyć nowe horyzonty w Twojej pracy – na przykład, jak zmiany w jednym obszarze wpływają na inne, jak innowacyjne rozwiązania mogłyby zmienić całkowicie dotychczasowe podejście do zarządzania, technologii, edukacji czy jakiejkolwiek innej dziedziny.

Zabłyśnij kreatywnością, łącząc rzetelną pracę badawczą z nowoczesnym podejściem, oryginalnością w metodach i formach przedstawiania treści. Tego typu podejście wyróżnia Cię nie tylko w oczach promotora, ale również stanowi doskonałą podstawę do dalszego rozwoju zawodowego i akademickiego.

5/5 - (8 votes)

Wymogi stawiane pracom dyplomowym

przez

Obowiązek przygotowania pracy dyplomowej na studiach nie jest nowym pomy­słem. Rozmaite formy sprawdzania stopnia przygotowania człowieka do podejmowania pracy obowiązywały w każdym okresie dziejów , od kiedy istnieją studia. Dlatego podstawowe wymogi, które musi spełniać praca dyplo­mowa w wyższej uczelni kształtowały się w ciągu dziejów świata. Są opisane w licznych opracowaniach i zazwyczaj mają charakter uniwersalny, ponadczasowy. Nie powinno się ich zmieniać ani ograniczyć, gdyż opierają się na wielu wiekach doświadczenia.

Praca dyplomowa obrazuje przede wszystkim wyniki pracy jej autora, promotora i jakości warunków studiowania w uczelni.

Pozytywna ocena pracy dyplomowej wymaga spełnienia „tylko” trzech warunków:

  • ma mieć charakter naukowy (uporządkowanej, bogatej i aktual­nej wiedzy na dany temat),
  • ma być opracowaniem samodzielnym i twórczym (w którym opisa­ne są także własne oceny dotyczące analizowanego tematu),
  • ma dotyczyć konkretnego tematu z praktyki lub teorii.

Te trzy warunki są prezentowane w licznych publikacjach krajowych. Opi­sał je między innymi S. Rudniański w publikacji z 1950 r. (11), i W. Okoń w 1971 r. (8). Są także przedmiotem licznych publikacji zagranicznych.

Studentów najbardziej zadziwia warunek pierwszy – praca dyplomowa ma mieć charakter naukowy. Dlatego ten warunek wymaga komentarza w pierw­szej kolejności. Drugi i trzeci warunek są opisane w dalszych rozdziałach.

Trzeba odpowiedzieć na pytania, które stawiają studenci: „na czym polega naukowość pracy dyplomowej?”, „dlaczego trzeba pisać pracę naukową, jeśli nie planuję kariery naukowca?”, Jak można uczynić pracę dyplomową pracą naukową, jeśli nie prowadzi się badań laboratoryjnych?”, „pracę dyplomową pisze się w sposób indywidualny, a prace naukowe realizuje się w zespołach, więc w jaki sposób można pracę dyplomową uczynić naukową?”. Te pytania wymagają objaśnienia czym jest nauka.

Słowo nauka definiuje się w sposób zróżnicowany. Należy ono do tych słów, których nie potrafimy ująć w jednoznacznej definicji. Ten fakt poznajemy, gdy analizujemy definicje słowa nauka w różnych słownikach. W każdym słowniku znajdujemy inne ujęcie. Można więc przytoczyć wiele różnych sformułowań. Jednakże różnice dotyczą wyłącznie szczegółów. We wszystkich bowiem słow­nikowych definicjach znajduje się jedno kluczowe zdanie – nauka: to uporząd­kowana wiedza. Dlatego wystarczy przytoczyć trzy definicje zaczerpnięte z najbardziej popularnych słowników języka polskiego, aby wyjaśnić treść słowa nauka:

  1. Nauką nazywa się uporządkowane informacje z jakiejś dziedziny wiedzy.
  2. Nauką nazywa się zbiór uporządkowanej i starannie zapisanej wiedzy ludzkiej na dany
  3. Nauką jest wiedza, którą człowiek pozyskuje w czasie uczenia się dla wykorzystania w praktyce.

W pierwszej definicji nauką nazywa się uporządkowane informacje z konkretnej dziedziny wiedzy (np. z zarządzania ekonomii, prawa pracy, psychologii dziecka itp.).

W drugiej definicji nauką nazywa się uporządkowaną wiedzę o danym temacie (np. o cenach, płacach, bezrobociu, PKB itp.).

W defi­nicji trzeciej naukę definiuje się jako wiedzę użyteczną w praktyce. A zatem w każdej wyszczególnionej definicji nauką nazywa się usystematyzowaną wiedzę, która może dotyczyć albo jednego, konkretnego tematu, albo określonej dziedziny rzeczywistości, albo przydatną dla praktyki. Dla ustalenia charakteru nau­kowego pracy licencjackiej użyteczne są dwie definicje – druga i trzecia. Pierwsza druga jest przydatna do pracy magisterskiej.

Wyszczególnione słownikowe definicje słowa nauka wskazują, na czym po­lega charakter naukowy prac dyplomowych. Praca dyplomowa ma obrazować uporządkowaną wiedzę o wybranym temacie lub o konkretnej dziedzinie wie­dzy lub użyteczną dla pracy w gospodarce.

W publikacjach i w mediach koncentruje się uwagę na nauce jako „wielkiej nauce”. Dlatego w potocznej opinii ludzie kojarzą słowo nauka z wielkimi od­kryciami, z przełomami historycznymi, ze sławą odkrywców, z Nagrodami Nobla itp. „Wielka nauka” wymaga laboratoriów, narzędzi, wysokich nakładów in­westycyjnych, licznych zespołów itp. Prawdą jest, że ta „wielka nauka” jest bardzo cenna, jeśli tworzy wiedzę o szerokim zakresie zastosowania i wpływa bezpośrednio na życie i pracę ludzi i krajów.

Prawdą jest także i to, że „mała nauka”, czyli praca dyplomowa też tworzy naukę, jeśli jest prawidłowo wykonana. Praca licencjacka zawiera wiedzę obiektywną o opisanym temacie albo zawiera zasady, jak postępować w konkretnej sytuacji praktyki zawodowej. Praca magisterska w oparciu o wiedzę teoretyczną zobowiązuje dyploman­ta do przedstawienia pomysłów, jak zmieniać poznane przez niego fakty dla poprawy stanu rzeczy.

Uprawia się wielką i małą naukę. Obie formy są bardzo potrzebne, mają się uzupełniać, inspirować, dopełniać. Wielka nauka w dziedzinie ekonomii i zarządzania w dwudziestym wieku kojarzy się z takimi nazwiskami Polaków jak: Edward Taylor, Eugeniusz Kwiatkowski, Michał Kalecki, Karol Adamiecki, Jan Zieleniewski, Leszek Balcerowicz i inni. Oni tworzyli przełomy w życiu gospodarczym naszego kraju. Ekonomię i zarządzanie w skali światowej kształ­towali Adam Smith, Milton Friedman, John Keynes, Peter Drucker, Paul Samuelson i inni.

Zastosowania odkryć wielkiej nauki wymagają obecności małej nauki. Tę obecność wielkiej nauki dostrzegamy w studenckich pracach dyplomowych, które przygotowują absolwentów do pracy zarobkowej, by czynić ją użyteczną dla konsumentów, opłacalną dla przedsiębiorców i pracujących oraz wzboga­cającą życie indywidualnych osób tworzących wspólnoty lokalne i tworzącą podstawy funkcjonowania państwa.

A zatem pierwszy warunek stawiany pracy dyplomowej – „ma mieć cha­rakter naukowy” – oznacza, że ma ona zawierać logicznie uporządkowaną i komunikatywnie opisaną wiedzę o temacie. Student gromadzi tę wiedzę stu­diując ze zrozumieniem wiele źródeł informacji. Znajduje ją w podręcznikach i na zajęciach dydaktycznych, we własnym doświadczeniu, w praktyce życia gospodarczego, w mediach, w czasopismach fachowych, w monografiach, w Internecie. Gdy zebrane informacje zrozumie, gdy je odpowiednimi metodami opracuje, gdy wyciągnie własne wnioski z wykonanej analizy i je logicznie opi­sze, nadaje swej wiedzy charakter naukowy. Odkrywa coś, czego przed­tem nie wiedział. W tym odkryciu jest poznanie tego, co nowe, co dotych­czas nie było mu znane. Tego rodzaju odkrycia to twórcze doświadczenia. Uszczęśliwiają one autora i motywują go do posługiwania się tymi metodami, których się nauczył w toku realizacji tematu pracy dyplomowej.

5/5 - (8 votes)

Cel pisania pracy dyplomowej?

przez

W jakim celu piszemy prace dyplomowe? Ogólnie rzecz biorąc – aby zademonstrować, że nauczyliśmy się myśleć naukowo, że potrafimy posługiwać się wiedzą zdobytą podczas studiów, że sami potrafimy się kształcić i że mamy pewną wiedzę.

Przydatną nauką do napisania pracy dyplomowej jest bogata wiedza, która ukształtowała ludzi w historii kultury europejskiej, począwszy od Akademii Platońskiej w starożytnej Grecji. Student pracujący nad dyplomem nie tylko musi opanować wiedzę. Musi się nauczyć jej używać. Dzięki tej wiedzy możesz sformułować bardzo dobrą pracę.

Studenci i promotorzy potrzebują wiedzy, jak usprawnić pracę dydaktyczną pisania pracy dyplomowej. Treść mojego bloga skierowana jest do tych dwóch grup odbiorców. Głównie jednak dla studentów – autorów prac dyplomowych.

Cele poznawcze w pracach dyplomowych polegają na sformułowaniu ogólnych założeń do projektowania i rozwoju modelu. Opierają się na poszukiwaniu informacji o interesujących zjawiskach pod kątem takich aspektów jak: specyfika tych zjawisk, ich uwarunkowania i różnice wewnętrzne, poziom ich występowania oraz częstotliwość.

Praktyczne cele próbują określić przydatność metody (np. opracowanie planu marketingowego, strategi marketingowej, biznesplanu…).

Cele metodologiczne to opracowanie metody lub metodologii badawczej. Dlatego najlepiej jest uwypuklić cele teoretyczne i metodyczne w pracy dyplomowej oraz cele praktyczne w pracy inżynierskiej.

5/5 - (6 votes)

Literatura pomocna przy pisaniu prac dyplomowych i magisterskich

przez
Apanowicz J.: Zarys metodologii prac dyplomowych i magisterskich z organizacji i zarządzania. – Gdynia: Wyższa Szkoła Administracji i Biznesu, 1997. – 112 s.
Bartkowiak L.: Redagowanie pracy magisterskiej: poradnik dla studentów. – Poznań: Wydawnictwa Uczelniane Akademii Medycznej, 1998. – 167, [1] s.
Boć J.: Jak pisać pracę magisterską. – Wrocław: Kolonia Limited, 1994. – 73 s.
Budzich E.: Jak pisać pracę dyplomową? Poradnik dla studentów. – Warszawa: Wyższa Szkoła Ekologii i Zarządzania, 1997. – [2], 29 s.
Gambarelli G.: Jak przygotować pracę dyplomową lub doktorską: wybór tematu, pisanie, prezentowanie, publikowanie. – Wyd. 3. – Kraków: Towarzystwo Autorów i Wydawców Prac Naukowych „Universitas” , cop. 1998 . – 154, [1] s.
Kolman R.: Poradnik dla doktorantów i habilitantów, OPO TNOiK, Bydgoszcz 2000.
Krajewski M.: Praca dyplomowa z elementami edytorstwa. – Włocławek: Wyższa Szkoła Humanistyczno-Ekonomiczna, 1998. – 228 s.
Ładoński W., Urban S.: Proces tworzenia prac dyplomowych i magisterskich na studiach ekonomicznych. Poradnik. – Warszawa: PWN, 1989. – 210 s.
Majchrzak J.: Metodyka pisania prac magisterskich i dyplomowych: poradnik pisania prac promocyjnych oraz innych opracowań naukowych wraz z przygotowaniem ich do obrony lub publikacji. – Wyd. 3. – Poznań: AE , 1999. – 67 s.
Majchrzak J., Mendel T.: Metodyka pisania prac magisterskich i dyplomowych: poradnik pisania prac promocyjnych oraz innych opracowań naukowych wraz z przygotowaniem ich do obrony i publikacji. – Poznań: AE, 1995. – 67 s.
Małecki J., Żabiński Z.: Podstawowe zagadnienia metodologiczne pracy naukowej. Przewodnik do seminarium kursowego dla studentów I roku wyższych studiów ekonomicznych. – Wyd. 4. – Kraków: AE, 1988. – 61 s.
Mendel T.: Metodyka pisania prac doktorskich. – Wydanie 4. – Poznań: Wydawnictwo Akademii Ekonomicznej, 1999. – 87 s.
Oliver P.: Jak pisać prace uniwersyteckie. – Kraków: Wydawnictwo Literackie, 1999. – 196, [3] s.
Orczyk J.: Zarys metodyki pracy umysłowej. Warszawa: PWN, 1988. – 87 s.
Pieter J.: Ogólna metodologia pracy naukowej. Wrocław: Ossolineum, 1967. – 472 s.
Święcicki M.: Jak studiować? Jak pisać pracę magisterską? – Wyd.2 – Warszawa: PWN, 1971. – 215 s.
Urban S.: Jak napisać dobrą pracę magisterską? – Wrocław: AE, 1997. – 218 s.
Urbański S., Ładoński W.: Jak pisać pracę magisterską? – Wrocław: AE, 1994. – 196 s.
Wojciechowski T.: Jak pisać prace dyplomowe – licencjackie i magisterskie: poradnik. – Warszawa: Wyższa Szkoła Zarządzania i Marketingu, 1998. – 35 s.
Woźniak K.: O pisaniu pracy magisterskiej na studiach humanistycznych: przewodnik praktyczny. – Warszawa, Łódź: Wydaw. Naukowe PWN, 1998. – 131, [1] s.
Wójcik K.: Piszę pracę magisterską. Poradnik dla studentów kierunków ekonomicznych. – Warszawa: SGH, 1995. – 135 s.
Wyglądała E.: Informacja o rozprawach doktorskich i habilitacyjnych z zakresu pracy: (zakończonych w 1997 r.) – Warszawa : Główna Biblioteka Pracy i Zabezpieczenia Społecznego, 1998. – [6], 28 s.
Żółtowski B.: Seminarium dyplomowe : zasady pisania prac dyplomowych. – Bydgoszcz: Wydawnictwo Uczelniane AT-R , 1997. – 147, [4] s.
4.9/5 - (7 votes)
Exit mobile version